.jpg)
In de wacht
Nog steeds sta ik in de wacht voor een afspraak/operatie. Het is een beetje dubbel Ik zie erg tegen de operatie op, maar tegelijkertijd werd ik liever vandaag al geholpen dan morgen. Geduld is dus een schone zaak. De herfst nu echt zijn intrede heeft gedaan, en deze zal waarschijnlijk net zo aan mij voorbij zal gaan als de afgelopen zomer. Ook het jachtseizoen zal aan mij voorbij gaan. Op 15 oktober is de jacht op kleinwild van geopend. Jachtvriend Dennis organiseert op deze eerste jachtdag altijd een mooie dag op reewild in de vroege ochtend en gedreven jachten op de hazen en fazanten. Gelukkig werd ik door de mannen via de app en door jachtvriend Peter en zijn vrouw Coba telefonisch op de hoogte gehouden. Daardoor heb ik mee kunnen genieten van deze prachtige dag! Een andere jachtdag op de hazen waar ik voor was uitgenodigd, is helaas gecanceld. Myxomatose is hier de boosdoener, ofwel de hazenpest.
Er zijn inmiddels zoveel meldingen van dode of zieken hazen in het veld, daar word je gewoon treurig van. In onder andere de Provincie Utrecht is de jacht op de hazen als voor het derde jaar gesloten. Daardoor is er geen beheer. Ook hier rijzen de aantallen zieke en dode hazen de pan uit. Deze zieke en dode hazen hebben vaak een huid vol ontstekingen, vooral bij de neus, de ogen en de anus. De zieke dieren gedragen zich apathisch en vallen gewoon om. Dan worden zij vaak midden in het veld gevonden, en niet in hun leger. Het is een heel naar gezicht als je zo’n ziek of dood haas ziet, en helemaal in de aantallen die er op het moment zijn. De voorpret voor de drukjachten in Duitsland is in volle gang. Ook hier moet ik aan de zijlijn staan, maar kan gelukkig wel meegenieten in de groepsapp.
Als ik de foto’s bekijk van de afgelopen twee weken zie ik gelukkig wel leuke dingen. Ik word blij van lekker eten! Daarom zorg ik ervoor dat we lekker eten waar niet (te) veel snijwerk vereist is. Bij het snijden, de focus en het naar beneden kijken, zit ik al snel in de 8baan en kan ik slecht scherpstellen. Dat is met mijn huidige gezondheid geen goede combi; Scherpe messen en vingers. Als er wel veel fijn snijwerk is, zoals bij het maken van de boemboe voor de Soto ayam, pak ik het kleine keukenmachientje. De Makkelijke curry met de Tahoe Cetak stonden op het menu, als ook de Sri Lankaanse eiercurry die ik had opgeleukt met grote gamba’s. Echt comfortfood! Er is weer, of eigenlijk was, want het is inmiddels alweer opperdepop, Granola. Ook de Knapperige kaaskoekjes heb ik nog maar een keer gemaakt, de vorige batch was wel heel snel op gegaan. Ik had wat Amandelspijs gemaakt en daar gevulde koeken van gemaakt. Hierbij was er geen snijwerk 😉.
Omdat je dan voldoende spijs hebt voor twee ladingen, zal ik van de andere helft amandelspijs binnenkort de Gevulde speculaas maken. Waar ik me wel weer in vergist had wat snijden betreft, was bij de Ossobuco met ossenstaarten. Maar daar had ik zo’n trek in dat ik de pleisters voor lief heb genomen. Reibekuchen als bijgerecht en zelfs de andijviestamppot heeft al op het menu gestaan. Wij aten daar schouderkarbonaadjes bij, die ik had opgeleukt met een Crème van gekaramelliseerde knolselderij die ik nog in de vriezer had liggen. Voor de lekkere hartige trek een paar Pasteitjes in de frituurpan gedaan, want ook die vulling had ik nog in de vriezer. De zoete trek heb ik met Quarkbällchen de kop ingedrukt. Daar heb ik maar de helft van het recept gedaan, want 30 van die lekkere luchtige gefrituurde balletjes zou iets te veel van het goede geweest zijn.
Voor de nieuwe recepten voor dit keer heb ik er dit keer twee voor je. Een voorgerechtje van vijgen en geitenkaas en wat nootjes en honing; Gebakken geitenkaasje met vijgen en walnoot. Snel, makkelijk en het kost niet te veel tijd. Ook leuk als je vrienden te eten krijgt. Het andere recept is van de Kleine crumble-taartjes met pruimen. Die had ik al veel eerder gemaakt, maar te weinig foto’s van heb gemaakt. Pruimen zijn nu nog te krijgen, vandaar dat de keuze hierop is gevallen. En het receptje is zo makkelijk, dat de foto’s eigenlijk overbodig zijn. Ik maak vaak de helft van het recept. Dan heb je er 6 en dat is vaak voldoende voor bij de koffie of met een dotje slagroom en een bolletje ijs als dessert. Op hele slechte dagen 'kookt' manlief, en mag ik altijd kiezen wat wij eten 🤪🤭.
Ik heb gelukkig wel de verjaardag van Carla een beetje mee kunnen vieren bij Wodkawoensdag. Zoonlief heeft mij gebracht, en zo kon ik Theo(dorus) ook nog even knuffelen en iets lekkers geven en de meisjes ook even zien. Dat is altijd groot feest. Dat ik daarna uitgeteld ben, is dan maar zo. Dat ‘koffie-uurtje’ nemen ze me niet meer af!
Opmerkingen