55 kaarsjes

Dubbele dezelfde getallen vanaf gisteren. Bedankt voor de lieve kaarten, cadeautjes en woorden die ik heb mogen ontvangen. Ik heb natuurlijk wel een taart gebakken, dit keer de Amerikaanse wortel-notentaart. Die is altijd een succes! Je zult begrijpen dat ik de 55 kaarsjes achterwege gelaten heb, dat doen we volgend jaar weer met 56 kaarsjes 🤪. Om het toch een beetje te vieren, voor zover ik daar zin in had en haalbaar was, hebben we gezellig met z’n drietjes Aziatisch gegeten.

Ik heb afgelopen vrijdag de evenwichtstest gehad. Ik had geen idee wat ik mij hierbij moest voorstellen, maar mijn fantasie slaat dan altijd een beetje op hol. Ik denk in plaatjes, en zag mezelf al op de balk zoals die vroeger in de gymzaal aanwezig was, proberen te lopen en te blijven staan. Nu moest ik daadwerkelijk een paar pasjes achter elkaar lopen, maar dan gelukkig zonder die evenwichtsbalk 😉. Ook met mijn vingers het puntje van mijn neus aanraken, zoals je dat altijd in Amerikaanse programma’s ziet als bestuurders moeten laten zien of zij al dan niet gedronken hebben. Ik kreeg een zwarte soort grote skibril op (ik voelde me net een grote bromvlieg…), en daar zaten kennelijk camera’s in om mijn ogen in de gaten te houden terwijl ik liggend oefeningetjes moest doen. Ook werd dan links en dan rechts een van de camera’s er uit gehaald, en moest ik naar een kruis op het plafond kijken. Daarna werd er eerst warm water in mijn oor gedaan terwijl de oogmeting doorging, daarna hetzelfde met koud water. Dat koude water was heel onaangenaam. Ik ben sowieso niet gemaakt voor kou. Gelukkig zat het er toen op, mocht ik eindelijk een koffie drinken en zijn we naar huis gereden. Daar ben ik maar meteen mijn mandje ingedoken, want het was best veel allemaal.

Ik heb in de afgelopen week wel een paar lekkere dingen gemaakt. Ik had al een tijdje trek in Knapperige kaaskoekjes. Die zijn snel gemaakt en hebben een tweede dag niet overleefd. Maar ik heb ook gehaktballen gemaakt. Die eten wij bijna nooit, maar ik had nog gehakt in de vriezer. Wat eet je daarbij… met een gekookte aardappel maak je mij niet blij. Daar heb ik eens iets anders mee gedaan, en op deze manier is een gekookte aardappel naar een hoger niveau getild (en echt heel erg lekker). Ik noem het recept daarom maar Lekkere gekookte aardappeltjes. Ik hou van wat romigheid, vandaar dat ik er twee goede lepels crème fraîche aan  heb toegevoegd. Dat hoeft natuurlijk niet, maar is wel erg lekker. Jongste kuiken had geen trek in curry, maar de gamba’s had ik wel in huis. Daar heb ik Bánh Xèo van gemaakt. Iets meer werk, maar altijd lekker!

Van Jachtvriend Cas had ik mooi eekhoorntjesbrood en (voor mij nieuw) Chicken of the woods, een zwavelzwam, gekregen. De structuur lijkt erg op die van kip. Van die zwammen en paddenstoelen heb ik een soepje gemaakt met wat ik nog in huis had. Die is zalig geworden. Het is ook de enige zwam die je wel in kunt vriezen, en dat heb ik ook met een paar van deze zwammen gedaan. Ik maak het daarom nog een keer klaar, maar zal er dan wat bleekselderij aan toevoegen. Dat had ik niet in huis, en ik denk dat dat er heel erg lekker in is. (Even naar de supermarkt gaan zit er natuurlijk ook niet in voor mij.) Eindelijk heb ik ook de Mandarinello gebotteld. Het recept van vriend Peter heb ik iets aangepast. Hij gebruikt namelijk alcohol met een percentage van ruim 90%. Het hoogste dat ik in huis had, was 69,5%. Die komt meteen ook iets minder straf binnen. Ook heb ik gewone (en iets meer) kristalsuiker gebruikt, waar Peter rietsuiker heeft gebruikt. Met rietsuiker wordt de kleur iets donkerder. Beide zijn lekker hoor, maar de mijne is gewoon iets ‘braver’ 😉.