Jachtdagen

Met 32 graden in het veld zitten is best warm. Maar wat was het een mooie avond. De temperatuur was iets gezakt toen ik weer naar huis ging, maar de thermometer gaf nog steeds 24 graden aan. Toen Elly en ik het veld in gingen, vlogen er wel een paar honderd ganzen op. Jachthouder Henk had voor ons hutjes gemaaid in de ruigte. Daar konden wij goed verscholen zitten. Aan het begin van de avond is het rustig, maar verderop zien en horen we honderden ganzen gakken. Als die plots opvliegen en binnen schot komen, hebben we kansen en buit. Het is een mooie avond, erg warm, maar we hebben niet zonder reden gezeten. Op zaterdag heb ik een volgende jachtdag staan, een kraaiendag in Friesland. Het zou die dag gelukkig wat minder warm worden dan de temperaturen van de afgelopen week. Op de weg naar Friesland krijg ik zelfs nog een paar buien. De wekker gaat vroeg, om 3 uur moet ik er uit. En door een wijziging in de verzamelplek en de groep waar ik mee ga jagen, kon ik een uurtje langer blijven liggen.

Het is nog donker als Fien en ik bij de afgesproken plek arriveren. De meesten zijn er al. Bekende gezichten, en voor mij ook een aantal nieuwe. Als iedereen er is, gaan alle jagers naar hun afgesproken plekken. Ik word bij de mijne gebracht, omdat ik de omgeving niet goed ken. Daar wordt verteld waar ik mijn hutje kan maken en dat ik er op bedacht moet zijn dat er achter mij bootjes zullen varen. Ik neem Fien mee naar het einde van het weiland. Daar is een dijk met daarachter een groot water. Mijn krukje kan ik niet gebruiken, daar is het dijkje te stijl voor. Ik kan me mooie verschuilen in het riet. Ik leg Fien af, zodat ik mijn lokkers neer kan zetten. Ik installeer me achter het dijkje in het riet, en dan begint het wachten. Nijlganzen, grauwe ganzen, kraaien en kauwen mogen geschoten worden. Waar de weilanden de afgelopen dagen vol zaten met ganzen en kraaien, zijn die nu allemaal elders. Dat is jammer. Ik hoor wel een paar schoten om mij heen, maar waar normaal gesproken op deze georganiseerde dagen veel vliegt, valt het nu erg tegen. Gelukkig hebben Fien en ik wel buit, en de meeste jagers ook als het tableau wordt gelegd, maar het is een ‘magere’ dag, maar zo werkt dat bij jacht.

Niet dat dat de pret drukt, want deze jachtdagen zijn altijd één groot feest. Als de jacht voorbij is, verzamelen wij bij de jachthouder. Daar zie ik mijn Drentse jachtvrienden ook weer. Eentje kon er helaas niet bij zijn. Jeroen was bij zijn zoon Thijs aan het kijken, die meedeed met een zelf in elkaar geknutselde brommer bij het Boerenrock Festival. Ook waren de Friese jachtvrienden van de partij en de Urker vrienden ontbraken natuurlijk ook niet. Zij zorgen ervoor dat er weer een Visfestijn is! Gerookte zalm op toast en kilo’s versgebakken kibbeling gaan rond. Het is gezellig, het tableau is op de grasmat gelegd en terwijl de bak met gebakken vis en de plank met gerookte zalm steeds weer worden bijgevuld, kan iedereen weer even bijkletsen. Ik ga iets eerder weg, want ik ga nog naar vrienden Aad en Carlo die in de buurt wonen. Ook daar is het weer gezellig. Het is de laatste vakantieweek van Aad, hij zal binnenkort weer voor de klas staan. Aan het einde van de middag ga ik huiswaarts, met Fien in de kofferbak, die doodmoe is van alle nieuwe indrukken die zij weer heeft opgedaan.

Eenmaal thuis helpt manlief met de auto uitladen. Het is altijd een hele volksverhuizing, zo’n jachtdag. We eten die avond Jambalaya. Dat is een gerecht uit de Creoolse keuken. Wij hebben dat voor het eerst gegeten toen wij onze rondreis door Amerika maakten jaren geleden. In New Orleans heb ik het besteld, en ik was meteen verkocht, heerlijk! Het is een makkelijk éénpansgerecht. Er zijn verschillende manieren om dit te maken, iedereen heeft ‘zijn eigen recept’. Ik geef je het mijne, maar je kunt hier natuurlijk zelf ook creatief mee aan de slag gaan. Het lijkt een beetje op Paella, maar door andere kruiden is de smaak anders. Voor dit gerecht gebruik ik ook een grote Creusetpan met dikke bodem. De meeste ingrediënten heb je wel in huis, ik moest even cajunkruiden en chorizo kopen. De bleekselderij en paprika had ik nog in huis van de Wodkawoensdag-borrel. Ook dit is een vergevingsgezind gerecht, het snijden kost de meeste tijd. Maar als je dit eet, wordt je omhelsd door de warme smaken. Wat je over hebt, kun je makkelijk invriezen voor de keer dat je weinig tijd hebt om te koken, maar wel lekker wilt eten.  

Met de warmte hebben wij ook gemakkelijk en niet te zwaar gegeten. Tomatensoep stond op het menu, wat lekker frisse Watermeloensalade met feta, de Kaastosti met een kick en wat Mosselen met knoflook met een goed stuk brood. Ook een gebakken zeebaars met de Snelle Hollandaisesaus. Niet alleen erg lekker, maar binnen een paar minuutjes op tafel! Ik hoop dat je weer wat ideetjes hebt opgedaan voor de komende warmere dagen. Gelukkig neemt Jacqueline vanuit Duitsland weer Wodka voor me mee. Mijn voorraad was helemaal op. Nu kan ik weer lekkere drankjes maken. Misschien wel een pruimenlikeur als ik nog een paar pruimen mag plukken bij Maja.