Wat een weekje weer 😎!
- Monique Jansen
- 26 apr
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 4 dagen geleden

Niet alleen prachtig kunnen wandelen met de hondjes tussen het fluitenkruid en het koolzaad, terwijl de vogeltjes hun liedjes aan het fluiten waren. Ik heb ook een prachtige jachtdag midden in de polder gehad, een heerlijke lunch met een vriendin en tussendoor ook kunnen kokkerellen. Bij Wodkawoensdag, waar de groep nu echt uitgedund is doordat ook Gerry met de boot weg is, hebben we een nieuwe dame erbij. Het was meteen spontaan, meedraaien met paardrijden en ook gezellig bij onze koffie/borrel aanschuiven. Een aanwinst voor onze groep, ik kan niet anders zeggen. De meisjes waren ‘slachtoffer’ om de taart, die ik had gemaakt voor de foto’s, te eten. Foto’s geslaagd en de taart komt binnenkort online.

Donderdag ben ik met een vriendin gaan lunchen. Deze was al een keer verschoven en hebben we meteen een nieuwe datum geprikt. Omdat zij naderhand nog een verjaardag had, kon ik op donderdagavond mee de polder in. Ik heb nog wat Mandarinello kunnen voorbereiden, met het recept van Peter als basis. Voor de vrijmibo heb ik de Gevulde champignons gemaakt. Ook die komen binnenkort online. Ook heb ik een Koreaanse pasta, de Gochujang, gebruikt in het recept van vandaag: De Koreaanse Gochujang kip. Dit is echt een hufterproof recept! Binnen no-time klaar en een echte smaakbom! Als je haast hebt, staat dit snel op tafel en heb je met wat witte rijst en wat rauwkost een volwaardige maaltijd!

Ik heb weer nieuwe jagers, Duitse dit keer, leren kennen. Ik dacht dat de vier nieuwe gezichten allemaal Duits zouden zijn, maar eentje bleek gewoon uit Noord Holland te komen. Hij bleek ook degene te kennen van het veld waar ik mijn eerste haas heb mogen schieten. De jachtwereld is een klein wereldje! Tegen hem hoefde ik geen Duits te kletsen. Mijn Duits is erg ‘roestig’. Ik spreek al jaren geen Duits meer. En als ik in die Heimat ben, is dat vaak met Nederlandse vrienden, waardoor mijn Duits ook niet aangesproken hoeft te worden. Maar al met al ging het Duits me best weer goed af gelukkig. Zolang de Duitse jagers niet te snel met hun dialect spraken, snapte ik ook wat zij zeiden 😅. Het waren zeer vriendelijke mannen. Bij hen is in hun jachtgebied geen ganzenplaag zoals hier. Zij hebben meer overlast van wilde zwijnen en roodwild.

Op de ganzen is voor hen dus echt superleuk om mee te maken. Ik had net aan tijd om nog een paar Knapperige kaaskoekjes in elkaar te flansen voor bij de borrel naderhand. Deze had ik met zwart sesamzaad, gewoon sesamzaad en pompoenpitten gepimpt. Slager Arie had weer heerlijke worsten en ganzengehakt-ballen mee, en Henk zorgt altijd goed voor zijn gasten met allerlei salades en kaasjes. Het was een prachtige avond in de polder! Toen de zon eenmaal verdween achter een bomenrij werd het wel wat fris, maar we hadden buit en iedereen heeft volop kunnen genieten van ons prachtige polderlandschap. Fien had nog een paar mooie apporten, waarvan er eentje echt ver weg was. Om haar ‘relaxter’ in de aanhanger te krijgen is nog wel een ‘dingetje’.

Ik zou op vrijdag met een jachtvriendin gaan lunchen, ook deze was meermaals verschoven. Maar bij de lange wandeling met de honden, viel me op dat Soof last had van haar andere poot dan die waarmee ze al een tijdje aan het kwakkelen was… Ik zag een rare pluk vacht en voelde aan de plek. Ik voelde meerdere bulten en bij eentje kwam er troep uit. Niet goed… Ik heb helaas Elly af moeten bellen en een afspraak moeten maken met de dierenarts. Soof zit nu aan een antibioticum en pijnstilling. Maar ik bespeurde ook bij de dierenarts een vraagteken bij de tweede bult… Volgende week hoop ik dat de ontsteking weg is, maar dat er geen gekkigheid uit die andere bult komt… We gaan het zien, we zullen het nu af moeten wachten 🤞🍀. Vandaag met wandelen kwam ik Ria tegen. Alle honden zijn gek op haar. Ria heeft een 'tovertasje' met lekkers. Soof kreeg een extra lekkernij, want zij moest samen met mij wachten op manlief en Fien. Fien heeft meer beweging nodig, waar Soof het met haar poot nog even rustig aan moet doen. Vandaag heeft jongste kuiken, aangemoedigd door al zijn huisgenoten, de marathon van Santiago uitgelopen! Samen met twee vrienden, Daan en Sid. Wat zijn we trots!🏅(En blij, want het trainen ging daar niet zo lekker...)
Aad, hele fijne vaarvakantie met Carlo 🛥️!!
.jpg)





























































Opmerkingen