Nieuw huisgenootje
- Monique Jansen
- 1 dag geleden
- 5 minuten om te lezen

Van onze nu zeventien jaar oude kater en onze inmiddels allang overleden Saar hebben wij 16 jaar geleden van een nestje kittens mogen genieten. Iedereen wilde wel een kitten van onze Saartje, en zo kwam er eentje bij Sil en Martijn terecht. Inmiddels is kater Siem, die naar hen toe was gegaan, er niet meer. Maar Martijn wilde wel graag een nieuwe kat. Ik stelde voor om op zoek te gaan voor een leuke nieuwe kat en stuurde alle katten en kittens waarvan ik dacht dat die wel leuk zouden opdrogen naar hem door. Totdat ik er eentje zag, die ik eigenlijk zelf wel heel graag wilde hebben. Manlief vond een nieuwe kat erbij ook wel gezellig (❤️), dus nam ik contact op met de eigenaresse van de kat. Zij gunde haar ons, maar omdat de kat door omstandigheden zo spoedig mogelijk een nieuw onderkomen moest hebben, en wij pas een week later uit Chili terug zouden komen, is die toen naar een ander huisje gegaan. Maar ja… dan ga je toch verder zoeken (ik dan…). En laat ik nu toch een leuk beestje tegenkomen. Eentje met een lieve, maar ook dappere uitstraling… ik was meteen verkocht. Na contact heb ik haar gereserveerd en vrijdag was het zover; We konden haar ophalen, in Leeuwarden. Wat je van ver haalt…😉

In de ochtend ga ik vroeg met de honden wandelen. Daar kom ik eindelijk Ria weer eens tegen. Zij verwent mijn hondjes met haar zelfgemaakte lekkernijen. Soof staart altijd naar haar ‘tovertasje’… Ik maak het niet te laat, want wij hebben die ochtend nog een uitvaart. Tini, mijn oud-collega van het toenmalige Wellant-college, is overleden. Zij en haar lieve man Jaap hebben een schooljaar lang op onze oudste zoon gepast. Zij waren al met pensioen en hadden ook op de dochter van een toenmalig collega gepast. Er was toen een behoorlijke wachtlijst voor de kinderopvang, en zij wilden wel op ons kind passen. Hij heeft het daar prima naar zijn zin gehad. Natuurlijk heb ik altijd nog contact met haar gehouden naderhand. Maar de laatste tijd was zij soms wat in de war. Gelukkig heb ik van mijn laatste bezoek aan haar mooie herinneringen en was zij heel helder.

Samen gingen wij koffie drinken in het restaurant van het verzorgingshuis. Nee, zij hoefde niets bij de koffie, ze had net warm gegeten. Omdat ik nog niet had geluncht, bestelde ik een tosti. Die tosti werd gebracht, Tini trok het bordje naar zich toe en hapte de tosti weg. Bij haar uitvaart vertelden haar zoon Richard en kleinzoon Robin mooie anekdotes. Eentje was dat Tini een uitje wilde naar Gouda, net deed alsof ze naar het ziekenhuis moest omdat ze haar 'arm gebroken zou hebben'. Er was niets aan de hand. Maar vervolgens verstopte zij de rekening, omdat zij vond dat zij die niet hoefde te betalen. Zij had toch echter niets gebroken? Maar het uitje naar Gouda had zij in de pocket! Ze was op leeftijd, bijna 89. Maar als het verdrietige nieuws je bereikt, ben je toch even uit het veld geslagen en komt het ‘onverwacht’. Ik zal haar missen.

Eenmaal thuis laten we de honden uit, en daarna stappen we in de auto naar Leeuwarden. Het is loeiheet deze dag, maar gelukkig hebben we airco in de auto. Op de afgesproken tijd zijn we bij het adres waar de kitten is. Het is een dapper beestje, komt meteen op ons af en laat zich knuffelen. Ook zijn de ouderpoezen, beide Main Coon, in huis aanwezig. De moederpoes is best dun geworden door het voeden van haar kitten, de vaderkat is een flinke, prachtige Main Coon. Dit ras staat bekend als vriendelijke reuzen. Ik ben benieuwd hoe groot onze kitten gaat worden, omdat de moeder kleiner is. We hebben een reisbench meegenomen voor het vervoer naar haar nieuwe huis. Daar ligt ze nieuwsgierig maar relaxt in. Soms sukkelt ze even in slaap. Eenmaal thuis had ik bedacht dat ik de honden even aan haar zou laten ruiken voordat ik haar in de bench zou plaatsen… Maar Madame zetten het meteen op een blazen. 9 weekjes is ze, maar ze zou de honden wel even op hun plek zetten! Wat een dapper ding! Eenmaal in de bench, maakte ze zich groot door breed te gaan staan en al haar nesthaartjes op te zetten. Het was echt een grappig gezicht. De honden reageerden natuurlijk ook meteen op haar, dus die hebben we maar even buiten geparkeerd. Het gaat steeds beter, Fien is eigenlijk wel heel relaxt, maar Soof zou haar nog wel even ‘beter willen bekijken’.

Daar moeten we voorlopig nog even alert mee zijn. Waar we hadden bedacht dat kater Steven lelijk zou gaan doen en Suus nieuwsgierig, blijkt dit ook net andersom te zijn. Met wat tijd en geduld gaat het vast goed komen, ze is er net twee dagen. Maar wat kun je verliefd worden op zo’n kleine dappere pluizenbol. In de auto op de weg naar huis ben ik aan het bedenken wat we kunnen eten die avond. We rijden langs een KFC bij Lelystad (ik zie het gezicht van Cas al voor me bij deze lettercombinatie…), maar eigenlijk wil ik zo snel mogelijk naar huis. Ik heb trek in soep, heb altijd wel lekkere ciabatta broodjes in de vriezer en heb nog een gerookte kipfilet in de koelkast. Ik maak, nadat de dieren weer gekalmeerd waren, snel een Mosterdsoep. Ik ben binnen 15 minuutjes helemaal klaar, terwijl ik de soep maak, ontdooi in ondertussen de broodjes en piep deze op in de oven en kook ik een paar eitjes. De broodjes worden belegd met wat roomboter, sla, een paar plakken gerookte kipfilet, een plakje jonge kaas, wat tomaat en een gekookt eitje. Terwijl het soepje kookt, snij ik wat Franse harde worst die ik nog over had, wat lente-ui die ik nog in de groentelade had liggen en maak ik van het Boule-brood dat ik over had van de tosti’s wat knapperige Croutons voor in de soep. We hebben een feestmaal die binnen 15 minuten op tafel staat. En terwijl Sammie aan het wennen is aan de nieuwe geuren, kunnen wij buiten genieten van het eten terwijl ook de honden weer wat meer rust hebben doordat ze even niet de woonkamer in mogen.

De week was verder gelukkig gevuld met leuke dingen. Koffie bij Ank en Franz, paardrijden met de dames van Wodkawoensdag en op de ganzen bij Henk. Fien was mee, en die heeft een paar keer netjes kunnen apporteren. Wat was het heet die dag in de polder! Ook daarna was het nog beklemmend warm. De ganzen heb ik uit elkaar gehaald en het wapen gepoetst, maar daarna ben ik snel onder de douche gestapt. Met de voetbalmoeders nog een drankje gedronken in de stad. Door de warmte staan er makkelijke maaltijden op het menu. Kipkluifjes uit de oven, een Pasta met worstvlees, venkel en room, en wat salades. Ik heb nog wat Gamba’s met knoflook en stokbrood gemaakt en een keer tosti’s van een mooi Boule-brood gemaakt. Twee recepten die ik maar uitgeschreven heb, omdat ik het uit de losse pols bij elkaar gegooid heb. Dan krijg jij misschien wat inspiratie bij deze warme dagen en kun je iets maken met wat je nog in de koelkast hebt liggen en wat snel klaar is. Manlief heeft mijn zwembadje neergezet en gevuld. Hij wist niet wat hij voor zijn Vaderdag wilde, maar toen had hij toch iets bedacht; Piña Colada’s! (Wat een supergoed idee!) Die zal ik dus voor hem maken vanaf vanmiddag, zoveel hij maar wil. Het benodigde ananassap heb ik niet standaard in huis. Toen ik naar de supermarkt ging om die te halen, heb ik meteen aardbeien meegenomen. Kunnen we ook nog aan de Aardbeienmargarita’s! Ik wens alle vaders een fijne Vaderdag en een mooie (warme) week. Drink voldoende (water 😉).
.jpg)



















































Wat een drol, Monique. Gefeliciteerd en veel geluk met Sammie