Voorjaarsschoonmaak

Ik krijg in het voorjaar altijd de schoonmaakkriebels. Even voor de duidelijkheid, schoonmaken is niet mijn hobby, maar helaas wel mijn ‘corebusiness’.  Bij de meeste dingen zie je het resultaat, en dat geeft dan wel weer een goed gevoel. Maar afgelopen week was ik met het project ‘de keuken’ begonnen. Wij hebben best een grote keuken. Wat wel een beetje jammer is, is dat je het resultaat alleen ziet als je de lades opent. Ik heb aan de keukenzijde alleen maar lades, en nog 5 kasten aan de andere kant van het kookeiland. (Voor die kasten moet ik nog even moed verzamelen…) Ik weet nu wel dat ik voorlopig voldoende kokosmelk en maïs heb. Mijn kruidenlade is weer helemaal op orde.

Nu manlief de boeidelen heeft schoongemaakt, hebben wij goed samengewerkt, en zijn ook de ramen aan de buitenkant weer schoon. En zo, beetje bij beetje, wordt het huis weer spic en span. Ik zal ook de winterkleding weer moeten omruilen voor de zomerkledij. Nu het soms opeens weer 20 graden is, merk ik dat ik zonder trap net niet bij de kleding kan die beter bij deze temperatuur past. Omdat de keukendeur open staat en de hor nog niet is geplaatst, denken mijn meiden dat het ‘ok’ is als ze binnen komen buurten. En waar Sonny en Soof er niet aan dachten op de bank te springen, hebben we nu een totaal andere hond die daar anders over denkt…

Tussendoor heb ik nog kunnen kokkerellen, en er ook aan gedacht de foto’s te maken. Er moeten in mijn receptjes nog hoeveelheden ingevuld worden. Ik flans vaak zomaar wat in elkaar (dat kan vaak bij hartige gerechtjes), maar uiteindelijk moet ik in een recept natuurlijk wel de hoeveelheden erbij zetten. Zo heb ik gevulde champignons gemaakt. Daar had ik een stukje Roquefort bij gedaan. Dat was erg lekker, maar ik zal die nog een keer moeten maken met een andere kaas, want niet iedereen is fan van blauwschimmelkaas. Dat recept is dus nog in de maak, net als mijn buikspek met crackling. Er kwam onverwachts een vriend eten. Hij is elektricien en kwam na zijn werk aangewaaid om te kijken waarom onze oplader voor de auto het niet deed. Eindelijk kon ik weer koken voor meer dan twee personen. Ik had nog Tomatensoep in de vriezer en heb de Makkelijke curry gemaakt.

Die is altijd lekker en snel klaar. Omdat je er wel iets van ‘groen’ bij wil hebben, heb ik er een snelle Zure komkommersalade bij gemaakt. Dat recept maak ik vaker als er weinig tijd, zin of inspiratie is. Ik zag dat ik die nog niet had geplaatst, vandaar dat er nu een link is naar dat snelle en makkelijke bijgerecht. Helaas kwam er een spoedklus tussendoor, en is het eten in bakjes meegegeven. Zaterdag hadden we een herkansing, en kon de nieuwe oplader meteen aangekoppeld worden. Dit keer was Saar mee, en als er kinderen komen eten, wil je iets maken dat niet (te) pittig of (te) spannend is. Vandaar dat ik als hoofdgerecht de Tagliatelle met kip had gemaakt. Dan heb je alle tijd voor je gasten, want de oven doet het meeste werk 😉.  Ondertussen werd mij de net geleerde handstand tegen de muur getoond, heb ik geleerd hoe je een ‘happertje’ maakt en heb ik Saar kunnen leren hoe je een vlecht maakt. Het was gezellig!

Ik zou het gehele weekend naar Drenthe gegaan zijn, maar daar fietsten een aantal dingen doorheen. Daardoor ben ik alleen de zondag gegaan, met als doel mijn Tilburgse en Drentse vrienden te zien. We zouden als gezellige bijkomstigheid meteen  een paar rondjes gaan kleiduiven schieten. Dat gebeurde bij Vulpes Vulpes, een prachtige kleiduivenschietbaan bij Nieuwe Pekela. Ik dacht dat het een klein baantje zou zijn, maar niets is minder waar! Het is groots opgezet met meerdere banen waar je ook alle ruimte hebt om aan picknicktafels en stoeltjes in bushokjes uit de wind bij te kunnen kletsen terwijl je op je beurt wacht. Er is een ‘doorzonkantine’ waar je koffie en een makkelijke lunch kunt krijgen, en de sfeer is heel gemoedelijk. Het was even een eindje kachelen, helemaal voor Thomas, maar wat was het een heerlijke dag!

Manlief en ik zijn nog naar de voorstelling van Thomas van Luyn geweest, De Grote ADHD-Experivaganza. Het was niet alleen erg leuk, maar ook leerzaam. Ik denk dat ik enigszins een beetje ADHD heb, met een vleugje autisme 😉. Erkennen is de eerste fase… Ik wens je een mooie week! Voor Bep heel veel beterschap en voor haar gezin heel veel sterkte ❤️💐.

• De kikkerbloemen bloeien! En zo is Gert er ook een beetje bij.