top of page
  • Monique Jansen

Rabarber-merenguetaart


Weer een taart, met rabarber dit keer. Maar het is nu het seizoen, en daar moet je natuurlijk gebruik van maken. De Rabarber-merenguetaart; Zoet, romig én fris! Wat wil je nog meer… Deze taart is ook iets bewerkelijker dan gewoon even een cake bakken, maar het is zó de moeite waard! Als je de room maakt terwijl de bodem in de oven zit, hoef je je in de tussentijd niet ‘te vervelen’, en gebruik je je tijd optimaal. Het is geen moeilijke taart, maar bestaat wel uit verschillende componenten die stuk voor stuk wel aandacht vragen. Maar, het eindresultaat mag er zijn, want de taart is zalig, romige en fris door de rabarber.

Ik heb voor het eerst sinds weken weer een beetje een normale week achter de rug. Ik ben nog steeds niet mobiel, mijn trouwe autootje (Susie) gaat echt weg. Die heb ik van de week helemaal leeg gehaald. Ik ben geschrokken van de hoeveelheid spullen die ik over de gehele auto had verspreid. Van alles voor de honden, jacht, onderweg. Er kwamen 2 wasmanden aan spullen uit! Het was meteen ook een soort afscheid nemen, de auto is van binnen en buiten gepoetst en ik heb de foto’s gemaakt voor de verkoop. Ik hoop de nieuwe auto toch wel snel binnen te hebben, want afhankelijk zijn is niet leuk. Nu kon ik ook niet heel veel ondernemen, omdat Fien vorige week donderdag was gesteriliseerd. Wat was zij groggy van de narcose. Toen ik haar bij de dierenarts ophaalde, lag ze in de operatiekamer bij te komen. Ze deed haar kop nog niet omhoog, maar haar korte staartje begon te kwispelen toen ze mij hoorde, zag en rook. Ze was blij dat ze weer thuis was, en hier hebben we haar lekker op haar mat gelegd met een dekentje over haar heen. Ze wilde niet drinken of eten. Wel wankel waggelend buiten een plasje. Ik was even boven en manlief was in de werkkamer, en toen is ze toch de 4 treetjes naar beneden gehobbeld.

Ik ben meteen naar beneden gegaan en heb die nacht op de bank ‘geslapen’ zodat ze lekker naast mij kon liggen. De volgende dag ging het gelukkig zoveel beter, en de dagen daarna heb ik haar echt af moeten remmen, want ze wilde al van alles, maar ze mocht nog niet zoveel. De wond geneest goed, maar zwemmen kan helaas nog even niet. Doordat ik redelijk aan huis gekluisterd was, heb ik wel hier een bijkeuken, klompenhok en garderobe-ruimte die weer spic en span zijn.

Op dinsdag heb ik jachtvriendin Elly eindelijk weer eens gezien. Ze was in de buurt en we hebben samen heerlijk op het terras gezeten en gezellig bij kunnen kletsen. We zeiden het naderhand nog tegen elkaar, dat we dat veel te weinig inplannen. Want zomaar even aanwaaien gebeurt gewoon niet. Als je elkaar ziet, kom je er pas echt achter hoeveel je elkaar dan hebt gemist! Vrijdag was jachtvriend Melvin nog even met zijn vriendin en dochter aangewaaid. Altijd gezellig natuurlijk!

Ik heb nog een hele gezellige bijeenkomst gehad met de activiteiten commissie van onze Wildbeheereenheid. Besproken hoe de georganiseerde evenementen waren geweest, de zaken gaan met de evenementen die we nog te gaan hebben, en wat we voor volgend jaar eventueel willen gaan organiseren. Deze zaterdag hadden wij het eerstvolgende evenement, kleiduiven schieten. Dat is altijd leuk, en helemaal als het weer een beetje meezit.

Nu was ruim 30 graden misschien wat aan de warme kant, maar we hadden vroeg afgesproken bij KSV De Betuwe. Ik heb al eerder over deze kleiduivenschietbaan geschreven, het is niet alleen altijd gezellig en gemoedelijk, de nieuwe banen achterin bij het complex zijn echt heel erg leuk met duiven die van alle kanten komen en ook over water gaan. Het was een gezellig klein groepje, en daardoor was er ook voldoende tijd om met iedereen even een praatje te maken. Na het eerste schot, als je het kruit ruikt en de duif hebt geraakt; Dat zijn mooie momenten. Nadat iedereen door de munitie heen was, hebben we een gezamenlijke lunch genuttigd en daarna is iedereen huiswaarts gegaan. Wat was ik blij dat, toen ik thuis kwam, zag dat manlief ons ‘Tropicana’ al had opgezet en gevuld. Ons zwembadje van 2 bij 3 waar twee luchtbedjes in passen. Ook de ligbedjes en de parasol waren geïnstalleerd. De thermometer gaf in de auto al 32 graden aan. We hebben die middag heerlijk aan en in ons zwembadje gedobberd en genoten van Romige Piña Colada’s. Vandaag ook trouwens, wat was het weer warm. Ik had daardoor ook weinig zin om in de keuken te staan, en daarom hebben we pizza’s van Nello’s pizza-art gegeten, altijd lekker 😉.



43 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven

Texel

Selamat Makan

bottom of page