top of page
  • Monique Jansen

Hazendag


Uitgenodigd worden voor een hazenjacht is echt bijzonder. En als ik dan uitgenodigd word voor zo’n bijzondere dag, zeg ik natuurlijk geen nee! De jacht op het haas is van 15 oktober tot en met 31 december. De jachthouder weet ongeveer hoeveel hazen er in het veld lopen, en maakt ‘een plan van aanpak’ zodat er niet te veel hazen geschoten worden, wel de schade beperkt wordt voor de boeren of telers, zodat er een juiste balans komt met het aantal hazen in het veld. Jachthouders maken echt een feest van zo’n dag. Er wordt van tevoren een plan gemaakt wie waar gaat zitten op post, maar ook waar en hoe er over de verschillende velden gelopen gaat worden. De reis gaat naar de kop van Noord Holland, Julianadorp. Bij deze jachthouder heb ik, toen ik net voor mijn jachtakte geslaagd was, mijn eerste beestje kunnen schieten, en dat was meteen een haas! Mentor en jachtvriend Cas was daar ook bij, ik weet nog goed dat ik de druk voelde om een haas te schieten.

Er wordt vroeg verzameld om met z’n allen even bij te praten en koffie te drinken. Dit is in een schuur met een klein keukentje. Er staat een oud tractortje met camo-verf, en als ik de verhalen moet geloven heeft dat ding voor een hoop jachtplezier- en gemak gezorgd. Iedereen wordt welkom geheten en worden de regels doorgenomen. Zo worden onder andere hazen die ‘terugslaan’, dus achter de drijvers belanden, niet geschoten. Daarna gaan we naar buiten waar iedereen zich klaarmaakt voor de drift. Camo regenbroeken- en jassen en laarzen worden aangetrokken en de munitie en wapens erbij gepakt.


Zodra de kopposten bezet zijn, beginnen de drijvers en honden met de drift. Soms is het lastig lopen, omdat er ook tussen de bollenvelden gedreven wordt. De hazen maken daar schade, omdat zij bij het uitgraven van hun leger ervoor zorgen dat de bollen uit de bedden worden gegraven. Er zijn een soort geulen waar je in loopt, die het lopen lastig maken door hun breedte. Er mag niet over de bedden zelf gelopen worden, anders zorgen de jagers voor schade en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ook wordt er over groenbemesters gelopen, dat loopt een stuk gemakkelijker. Door de kool lopen we niet, daar kun je niet schieten, omdat je anders met de hagel de kolen schaadt. Bij de bieten lopen weer veel hazen, maar zie ik ook dat de hazen veel schade geven. Na een aantal driften en buit gaan wij terug naar de schuur. Daar hebben we een lekkere lunch van besmeerde bolletjes, krentenbollen en warme erwtensoep. Zalig, helemaal na het buiten zijn en de lichamelijke inspanning.


Na de lunch gaan we weer naar buiten voor de volgende driften. Iedereen moet weer even wennen aan de wind en de temperatuur. Het is absoluut niet koud voor de tijd van het jaar, en zodra we weer gaan drijven, worden we al snel warm. Er zijn heel wat hazen gespaard, die vertrokken te vroeg (te ver om te kunnen schieten) of werd besloten niet te schieten, omdat ze hard hun best deden weg te komen of nog geen ‘vol haas’ (nog geen jaar oud) waren. Zo had er zich een haas gedrukt, en die heb ik mooi kunnen filmen in plaats van te schieten. De jagers hadden gezien dat ik dat deed, en ze vroegen allemaal of ik het filmpje door wilde sturen, want ook daarvan wordt volop genoten. Na de laatste drift gaan we terug naar de schuur waar het tableau wordt gelegd. Daar krijgt iedereen een glaasje jachtbitter (wordt uit traditie met de linkerhand gedronken) van de jachthouder en wordt een ‘Waidmannsheil’ gedeeld.


De jachthouder spreekt nog een woord van dank uit, dat het een mooie dag is geweest, iedereen buit heeft en nodigt ons uit voor het diner. Maar eerst komt er nog een woord van dank vanuit de jagers die waren uitgenodigd en daarna worden de hazen en het veerwild (er liggen ook 3 woerden op het tableau) doodgeblazen door een aantal jachthoornblazers. Er was gevraagd of ik mijn jachthoorn mee wilde nemen, maar ik moet bekennen dat ik echt heel slecht heb geblazen, met name omdat ik te weinig heb geoefend. De buit wordt verdeeld. Ik mag twee mooie hazen mee naar huis nemen.


We rijden achter de jachthouder aan naar het restaurant, De Foyer in Callantsoog, waar hij voor ons een tafel met een 3-gangen wildarrangement heeft gereserveerd. Heerlijk! Een wildpaté als voorafje, en ook wild als hoofdgerecht (onder andere hazenpeper) met allerlei lekkere garnituren als hoofdgerecht. Ik plof bijna, alles is lekker, maar dan komt er óók nog een heerlijk dessert, sticky toffee pudding met een butterscotch saus met een parfait. Na de heerlijke maaltijd danken wij de gastheren en gastvrouw en gaat iedereen huiswaarts. Het is nog niet heel laat als ik thuis ben, ik geniet op de bank nog na met de foto’s en de filmpjes die ik die dag heb gemaakt. Ik stuur deze ook door naar de deelnemers en bedank nogmaals de organisatoren voor een prachtige en ontzettend gezellige dag. Het gezelschap waarmee je mooie dingen beleeft is voor mij net zo belangrijk als de activiteit zelf.


Vandaag heb ik de hazen geslacht en meteen in porties verdeeld en gevacumeerd. Eentje is voor ons gezin, daar wordt een lekkere Hazenpeper van gemaakt. De ander heb ik meegenomen voor een jachtvriend die dol is op wild. Franz; Binnenkort kun je weer een mooi gerecht maken van haas! Hij komt gauw jouw kant op. Mocht jij nu ook een keer hazenpeper willen maken; Er is nu volop wild verkrijgbaar. Bestel een haas, of koop er eentje en maak dit gerecht een keer klaar. Het is echt zalig, eerlijk vlees en helemaal lekker met een mooie aardappelpuree en rode kool met appeltjes.






79 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page